Erytrea

Historia chrześcijaństwa

Erytrea przez kilkadziesiąt lat borykała się z walką o własną autonomię. W 1952 r. została skonfederowana wraz z Etiopią jako prowincja autonomiczna. Po 10 latach, na skutek wcielenia Erytrei przez Etiopię rozpętała się wojna domowa. Trwała ona przez prawie 30 lat. Dopiero w 2000 r. konflikt zakończył się i zawarto porozumienie pokojowe.
Do 2002 r. w Erytrei panowała wolność religijna. Za legalne religie uznaje się tam: sunnicki islam oraz trzy chrześcijańskie odłamy: Prawosławny Kościół Erytrei, Kościół rzymskokatolicki i Kościół Ewangelicko-Luterański Erytrei. Jeżeli jacyś chrześcijanie nie są zarejestrowani, do któregoś z zalegalizowanych wyznań są prześladowani, więzieni, torturowani czy zabijani. Szacuje się, że ok. 2000-3000 chrześcijan przebywa w więzieniach. Większość prześladowań bierze się z lęku przed wierzącymi oraz strachu przed płynącym z ich strony niebezpieczeństwem. Uważani są za agentów Zachodu, zagrażających państwu. Ich celem ma być destabilizacja kraju oraz narodowej jedności.
Chrześcijanie, którzy nie należą do kościołów zarejestrowanych bardzo często przebywają w więzieniach i są zmuszani do pracy na komercyjnych polach kwiatowych. Warunki w jakich są przetrzymywani uwłaczają ludzkiej godności. Państwo oficjalnie przeczy pogłoskom o jakichkolwiek prześladowaniach, osobom nie stawia się zarzutów, nie zapadają wyroki.
Erytrea nazywana jest „Koreą Północną Afryki”. Kościoły chrześcijańskie nie mogą tutaj swobodnie funkcjonować. Istnieje tutaj przymusowe wcielanie do armii do 70. roku życia, przez co brak osób, które mogłyby posługiwać w Kościele. Każda forma ewangelizacji wiąże się z karami więzienia – są to blaszane kontenery, gdzie panują nieludzkie warunki, temperatura jest nie do wytrzymania.

Stanowiska w Kościele są obejmowane przez urzędników, którzy sprzyjają reżimowi. Katoliccy kapłani są wcielani do armii, zabrania się im posługi oraz odprawiania Mszy Świętej w koszarach. Policja nachodzi wiernych w domach, aresztuje ich podczas modlitwy. Chrześcijanie są prześladowani, torturowani, gwałceni, natomiast rząd tłumaczy takie działania zapobieganiem terroryzmowi.

Przykłady prześladowań

  • VIII 2019 – aresztowanie kolejnych 150 chrześcijan (na przestrzeni dwóch miesięcy). Część z nich, blisko 70 osób przebywa w podziemnym więzieniu w bardzo surowych warunkach.
  • XI 2011 – aresztowanie Mussie Eyoba pod zarzutem głoszenia Ewangelii muzułmanom w Arabii Saudyjskiej. Został deportowany do Eryterei i tam trafił do więzienia. Zakazano mu kontaktu ze światem zewnętrznym.
  • IX 2007 – aresztowanie Mussie Ezaza, który posługiwał wśród młodzieży. Do tej pory nie zapadł żaden wyrok ani nie wypuszczono go z więzienia.
  • 2007 – wyrzucenie z Erytrei 15 katolickich misjonarzy. Powodem wyrzucenia z kraju miał być brak ważnych wiz.
  • III 2005 – pastor Kidane Weldou zniknął bez śladu, jednak prawdopodobnie jest przetrzymywany przez erytrejską służbę bezpieczeństwa.
  • V 2004 – aresztowanie Halie Nayzgi, który był przywódcą Kościoła Pełnej Ewangelii w Erytrei. Odmówiono mu kontaktu z żoną i dziećmi.
  • 2004 – aresztowanie chrześcijanki Twen Theodoros. Była ona przetrzymywana w kilku więzieniach, aż w 2007 r. trafiła do obozu pracy. Mimo możliwości ucieczki albo opuszczenia więzienia za wyparcie się wiary, Twen odmówiła i przebywa tam nadal.