Iran

Historia chrześcijaństwa

Wiarę na teren dzisiejszego Iranu zanieśli Persowie, Partowie i Medowie wspominani już w Dziejach Apostolskich przy okazji opisu Pięćdziesiątnicy (Dz 2,1-13). Iran zamieszkuje największa liczba szyitów na świecie. Od 1979 r. kraj jest republiką teokratyczną, co w praktyce oznacza, że zasady władzy łączą się z zasadami islamu. Mimo funkcjonującego w tym kraju parlamentu i sprawującego władzę prezydenta, decyzję w wielu sprawach podejmują ludzie islamu: Najwyższy Przywódca i członkowie Rady Strażników.
W Iranie chrześcijaństwo postrzegane jest jako zagrożenie z Zachodu. Głównymi prześladowcami jest państwo, które boi się o własną pozycję i władzę. Osoby, które przechodzą na chrześcijaństwo bardzo często są więzione, grozi im nawet kara śmierci. Niedozwolone jest wydawanie literatury chrześcijańskiej oraz odprawianie nabożeństw w języku perskim.
Ewangelizowanie jest prawnie zabronione. Policja monitoruje zgromadzenia religijne, regularnie nachodzi osoby wierzące i sprawdza ich działalność. Iran boryka się także z nagminnym łamaniem praw człowieka. Wszelkie przejawy niezadowolenia społecznego czy protesty są tłumione, a ludzie są skazywani na karę więzienia lub śmierci.
Po 2005 r. nasiliły się prześladowania, zwłaszcza na chrześcijan. W najtrudniejszej sytuacji są osoby, które porzuciły islam (mężczyźni są skazywani na śmierć, a kobiety na dożywotnią karę więzienia).

Przykłady prześladowań

  • I 2020 – Fatemeh Mohammadi była kilkakrotnie aresztowana, skazywana na karę więzienia, bita i upokarzana. Powodem było jej nawrócenie i działalność jako blogerki.
  • I 2020 – Ismaeil Maghrebinejad najpierw został aresztowany (I 2019), potem oskarżony o apostazję (X 2019), a następnie skazany na trzy lata więzienia za „obrażanie świętych przekonań islamskich”. Dodatkowo dołożono mu dwa dodatkowe lata więzienia za domniemane „członkostwo w grupie wrogo nastawionej do reżimu”.
  • XI 2019 – kara banicji dla Ebrahima Firouzi za niedopełnienie codziennego obowiązku meldowania się (nie dostał możliwości odwołania się od wyroku). Został wygnany na dwa lata do Sarbaz.
  • III 2019 – skazanie Amin Khaki na 14 miesięcy więzienia za propagandę przeciwko reżimowi (wypuszczony z więzienia z powodu pandemii koronawirusa).
  • XII 2018 – skazanie na karę więzienia Rokhsareh Ghanbari za „propagandę przeciwko systemowi” (wypuszczona z więzienia z powodu pandemii koronawirusa).